Mitsubishi L200 vs. Nissan Navara: Kompletne porównanie 2026

Mitsubishi L200, sprzedawane na wielu rynkach również pod nazwami Mitsubishi Triton, Strada lub jako rebrandowany Fiat Fullback, to sprawdzony japoński pick-up cieszący się opinią wytrzymałego terenowego wołu roboczego. Naprzeciw niego staje Nissan Navara, który na świecie znany jest również pod oznaczeniem Frontier lub NP300, a jego solidna baza techniczna posłużyła także pokrewnym modelom, takim jak na przykład Renault Alaskan. Przyjrzyjmy się szczegółowo, jak ci dwaj popularni rywale wypadają w bezpośrednim starciu i który z nich oferuje atrakcyjniejsze połączenie walorów użytkowych, niezawodności oraz codziennego komfortu jazdy.

Wymiary zewnętrzne i proporcje

Przy wyborze używanego pick-upa w wieku około czterech lat, co na rynku odpowiada generacji D231 w przypadku Nissana i 3. współczesnej generacji w przypadku Mitsubishi, wymiary zewnętrzne odgrywają kluczową rolę zarówno pod kątem dzielności terenowej, jak i codziennej użyteczności. Na pierwszy rzut oka Nissan Navara sprawia wrażenie nieco potężniejszego i szerszego, co potwierdzają same dane. Wersja Double Cab u Nissana, mająca 5330 mm długości, jest nieco większa niż Mitsubishi L200, które mierzy maksymalnie 5305 mm. Wyraźniejszą różnicę znajdziemy jednak w szerokości – Navara oferuje standardowo 1850 mm (w specjalnej wersji AT32 nawet 1885 mm), podczas gdy Mitsubishi L200 w najszerszym wariancie osiąga tylko 1815 mm. Nissan oferuje zatem stabilniejszą postawę i nieco hojniejszą szerokość wewnętrzną dla pasażerów.

Najistotniejszą różnicę w kwestii właściwości jezdnych stanowi jednak rozstaw osi. Podczas gdy Mitsubishi L200 zachowuje swój tradycyjnie kompaktowy rozstaw osi wynoszący 3000 mm, Nissan Navara opiera się na przedłużonej platformie o wartości 3150 mm. Ta różnica wynosząca aż 150 mm ma ogromny wpływ na praktykę. Krótsze Mitsubishi zyskuje dzięki temu doskonałą zwrotność na ograniczonej przestrzeni – znacznie łatwiej nim parkować pod centrami handlowymi, a w terenie cieszy wyraźnie lepszym kątem rampowym, dzięki któremu auto nie tak łatwo „zawiesi się” na brzuchu. Dłuższy rozstaw osi Nissana zapewnia z kolei spokojniejsze i bardziej płynne zachowanie przy wysokich prędkościach na autostradzie lub podczas holowania ciężkich przyczep.

Przy podejmowaniu decyzji między tymi dwoma modelami wymiary nadwozia jasno definiują ich główne przeznaczenie. Jeśli szukasz maksymalnie zwinnego narzędzia pracy do częstego manewrowania na budowach, wąskich leśnych drogach lub potrzebujesz czasem zaparkować w mieście, mniejsza powierzchnia i krótszy rozstaw osi czynią z Mitsubishi L200 jednoznacznego zwycięzcę. Jeśli jednak spędzasz więcej czasu na drogach utwardzonych, a Twoim celem jest stabilny krążownik na długie trasy lub bezpieczniejsza platforma do holowania ciężkich ładunków, solidniejszy Nissan Navara posłuży Ci lepiej.

Przy wyborze pick-upa rozmiar powierzchni ładunkowej (paki) odgrywa kluczową rolę. Niezależnie od tego, czy używasz samochodu do ciężkiej pracy, transportu materiałów budowlanych, czy jako solidnego auta rodzinnego na aktywne weekendy pełne kempingu i sportu, pojemność przestrzeni ładunkowej jest jednym z kluczowych czynników decyzyjnych. Choć w przypadku pick-upów tradycyjnie nie podaje się pojemności bagażnika w taki sam sposób, jak w zwykłych samochodach osobowych, obie popularne azjatyckie ikony – Mitsubishi L200 (3. generacja z lat 2015–2022) i Nissan Navara (generacja D231 z lat 2016–2022) – oferują na rynku około czteroletnich aut używanych hojną i wysoce praktyczną przestrzeń.

Przy bliższym porównaniu okazuje się, że Nissan Navara oferuje nieco większą pakę. W najpopularniejszym wariancie Double Cab (podwójna kabina) Navara oferuje do krawędzi paki pojemność około 1111 litrów, podczas gdy Mitsubishi L200 Double Cab dysponuje około 1061 litrami. Różnica ta wynika przede wszystkim z nieco większej szerokości wewnętrznej powierzchni ładunkowej w Nissanie. Jeśli wybierzesz przedłużoną kabinę (w Nissanie oznaczoną jako King Cab, w Mitsubishi jako Club Cab) z mniejszą przestrzenią dla pasażerów i dłuższą paką, całkowita pojemność naturalnie rośnie. Navara King Cab szczyci się pojemnością około 1331 litrów, natomiast L200 Club Cab zapewnia około 1291 litrów. Ponieważ oba pojazdy to wyłącznie pick-upy o klasycznej konstrukcji, tylnych siedzeń nie można złożyć w celu bezpośredniego powiększenia przestrzeni ładunkowej do kabiny, tak jak znamy to z samochodów kombi czy SUV.

W praktyce lekka przewaga Nissana Navara oznacza korzyść przy załadunku szerszych przedmiotów lub standardowych europalet. Niemniej jednak oba samochody są niezwykle użytecznymi pomocnikami, którzy zapewniają ogromną przestrzeń wystarczającą na weekendowe zakupy, sprzęt ogrodowy czy dłuższe wakacje. Te konkretne generacje były dostępne na rynku wyłącznie z konwencjonalnymi silnikami Diesla, więc w przeciwieństwie do niektórych nowoczesnych hybryd typu plug-in, nie znajdziesz tu wariantów o ograniczonej pojemności paki ze względu na dodatkowe akumulatory. W rezultacie oba auta są niezwykle sprawne i gotowe do ciężkiej pracy, ale jeśli absolutnym priorytetem jest dla Ciebie każdy dodatkowy litr przestrzeni, Navara wychodzi z tego starcia jako zwycięzca.

Przy wyborze roboczego pick-upa kluczową rolę odgrywa maksymalna masa przyczepy z hamulcem, niezależnie od tego, czy planujesz holować ciężki sprzęt budowlany, przyczepę do przewozu zwierząt czy dużą łódź. Jeśli skupimy się na modelach mających około czterech lat, Nissan Navara generacji D231 (oferowany do 2022 roku) jednoznacznie tutaj dominuje. W większości swoich wersji, szczególnie w bardzo pożądanym nadwoziu Double Cab z silnikiem 2.3 dCi, oferuje uciąg wynoszący pełne 3 500 kg, co stanowi ustawowe maksimum dla tej klasy pojazdów. Wersje King Cab zaczynają się od standardowej wartości 3 010 kg, ale w zależności od specyfikacji mogą osiągnąć ten sam pułap 3,5 tony. Dla porównania, Mitsubishi L200 3. generacji (również dostępne do 2022 roku) nieco odstaje. Wersja Club Cab może holować maksymalnie 3 000 kg, podczas gdy popularniejszy Double Cab poradzi sobie z przyczepą o masie do 3 100 kg. W praktyce ta różnica wynosząca do 500 kg na korzyść Nissana oznacza znacznie większą swobodę i pewność podczas profesjonalnego transportu ekstremalnie ciężkich ładunków. Uciąg 3,1 tony w Mitsubishi L200 jest jednak nadal znacznie powyżej średniej i bez problemu wystarcza do weekendowego transportu dużych przyczep kempingowych oraz przewozu typowych materiałów budowlanych. Podsumowując, jeśli absolutnym priorytetem jest dla Ciebie maksymalny uciąg bez kompromisów, Nissan Navara będzie lepszym i bardziej uniwersalnym wyborem, natomiast L200 w pełni zadowoli tych, którzy nie muszą wykorzystywać ustawowych limitów do granic możliwości.

Wybór odpowiedniej jednostki napędowej jest kluczowy w przypadku pick-upów roboczych i lifestylowych, ponieważ bezpośrednio wpływa na siłę uciągu, zużycie paliwa oraz ogólną niezawodność podczas holowania ciężkich ładunków. Mitsubishi L200 i Nissan Navara na rynku czteroletnich samochodów używanych (tj. pojazdów wyprodukowanych około 2022 roku) opierają się wyłącznie na sprawdzonych czterocylindrowych silnikach Diesla, jednak z odmiennym podejściem. Podczas gdy Mitsubishi w nowszych rocznikach uprościło ofertę do jednego, efektywnie zestrojonego silnika 2.2 Diesel (110 kW), Nissan Navara stawia na jednostkę 2.3 dCi, która w topowej specyfikacji zapewnia pełne 140 kW. Navara punktuje zatem większą rezerwą mocy i bardziej zaawansowaną siedmiobiegową automatyczną skrzynią biegów, co docenią zwłaszcza kierowcy szukający bardziej dynamicznej jazdy lub często holujący najcięższe przyczepy przez Europę. Mitsubishi L200 z kolei przyciąga solidną konstrukcją i wzorową ekonomią eksploatacji, która sprawdzi się w ciężkiej pracy i u użytkowników dbających o budżet.

Silniki Mitsubishi L200

W trzeciej (na rynku globalnym często określanej jako szósta) generacji, która była wyprzedawana w Europie około 2022 roku, oferta silników przeszła gruntowną zmianę. Starsze roczniki (2015–2019) napędzał większy czterocylindrowy silnik Diesla 2.4 DI-D w dwóch wariantach mocy – podstawowym o mocy 113 kW i mocniejszym DI-D+ o mocy 133 kW. Ze względu na wprowadzenie surowszych norm emisji spalin, pod koniec 2019 roku został on całkowicie zastąpiony mniejszą jednostką 2.2 Diesel o mocy 110 kW (150 KM). Mimo że moc na papierze nieznacznie spadła, w praktyce samochód zachował hojny moment obrotowy 400 Nm dostępny już od niskich obrotów. Jednocześnie z nowym silnikiem pojawiła się ulepszona sześciobiegowa automatyczna skrzynia biegów (wcześniej pięciobiegowa), która poprawiła komfort akustyczny i podróżowania. Szukając używanego samochodu w wieku około czterech lat, natkniesz się wyłącznie na tę nowszą jednostkę napędową.

Uwaga: Silniki 2.4 DI-D i 2.4 DI-D+ były montowane w L200 tylko do 2019 roku. Modele z lat 2020–2022, odpowiednie dla rynku typowych aut używanych, opierają się wyłącznie na silniku 2.2 Diesel.

Silniki Nissan Navara

Nissan Navara w generacji oznaczonej wewnętrznie jako D231 (której sprzedaż w Europie zakończyła się na przełomie 2021 i 2022 roku) przez cały okres swojej obecności na rynku pozostał wierny znanemu silnikowi Diesla 2.3 dCi. Ten niezawodny wół roboczy pochodzący z aliansu Renault-Nissan był oferowany w dwóch bardzo różniących się specyfikacjach. Podstawowy wariant, początkowo z jedną (a po modernizacji z dwiema turbosprężarkami), zapewnia moc 120 kW (163 KM) i solidne 425 Nm momentu obrotowego, zazwyczaj w połączeniu z precyzyjną sześciobiegową manualną skrzynią biegów. Dla bardziej wymagających użytkowników lub tych, którzy często wykorzystują pełną zdolność holowania wynoszącą 3,5 tony, topowa wersja 2.3 dCi Bi-Turbo jest oczywistym wyborem. Generuje ona hojne 140 kW (190 KM) i 450 Nm momentu obrotowego. W jej wyposażeniu bardzo często można znaleźć solidną siedmiobiegową automatyczną skrzynię biegów (7AT), która znacznie płynniej zarządza dostępną mocą zarówno na autostradzie, jak i w trudnym terenie.

Uwaga: Wartość momentu obrotowego słabszej wersji 2.3 dCi w rocznikach po modernizacji emisyjnej (2019+) wzrosła z pierwotnych 403 do 425 Nm, dzięki czemu obie jednostki w autach używanych młodszych niż cztery lata oferują świetny „dół” obrotów.

Właściwy wybór silnika w używanym pick-upie jest kluczowy dla długofalowej satysfakcji; poniższe rekomendacje opierają się zatem na realnych doświadczeniach właścicieli, ocenie niezawodności mechanicznej, rzeczywistym zużyciu paliwa oraz ogólnej dynamice. Obaj azjatyccy rywale to klasyczni przedstawiciele twardej szkoły terenówek do pracy, którzy jednak w ostatnich latach przeszli długą drogę w kierunku codziennego komfortu i przyjazności dla użytkownika. Wybierając około czteroletni samochód używany (roczniki produkcji około 2020-2022), staniesz przed ciekawym dylematem: podczas gdy Mitsubishi w ramach ostatniego dużego liftingu postawiło na całkowicie nową jednostkę zorientowaną na oszczędność paliwa i limity emisji, Nissan w swojej generacji D231 doprowadził do perfekcji mocny silnik Diesla z dwiema turbosprężarkami. Wyraźnie różnią się u tych konkurentów także same podwozia. Navara w specyfikacji Double Cab punktuje zaawansowaną wielowahaczową tylną osią ze sprężynami śrubowymi, która zapewnia zaskakująco kulturalną i „osobową” jazdę. Mitsubishi L200 trzyma się natomiast klasycznych tylnych resorów piórowych, co na drodze nieco odbiera mu płynności, ale wynagradza to niezniszczalnością w trudnych warunkach roboczych.

Dla Mitsubishi L200 polecamy: 2.2 DI-D (110 kW / 150 KM)

W przypadku używanych modeli Mitsubishi L200 z lat 2019-2022 (oznaczanych w bazach danych jako 3. generacja, faktycznie Series 6), czterocylindrowy diesel 2.2 DI-D jest jedynym dostępnym, ale za to bardzo racjonalnym wyborem. Choć na papierze ma nieco niższą moc niż poprzednia jednostka 2.4 DI-D, nie daj się zwieść. Solidny moment obrotowy 400 Nm jest tu nastrojony tak, aby maksimum siły było dostępne już przy niskich obrotach, co nadaje autu niezbędną elastyczność podczas holowania ciężkich ładunków. Silnik spełnia najsurowsze normy Euro 6d przy pomocy systemu AdBlue, a w realnym cyklu mieszanym cieszy bardzo solidnym zużyciem paliwa wahającym się między 8 a 9 litrów oleju napędowego na 100 km. Kluczowym ulepszeniem tego rocznika jest zastosowanie nowoczesnej sześciobiegowej automatycznej skrzyni biegów, która płynnością i szybkością wyraźnie przewyższa starszy, pięciobiegowy automat. W połączeniu z wyrafinowanym i absolutnie bezkonkurencyjnym systemem napędu na cztery koła Super Select II, który umożliwia bezpieczną jazdę z napędem 4x4 nawet na suchym asfalcie, otrzymujesz ostateczną maszynę do pracy z maksymalną dopuszczalną masą przyczepy z hamulcem wynoszącą 3,5 tony. Używane modele 2.2 DI-D pochodzą z samego końca produkcji L200 przed zakończeniem sprzedaży marki w Europie, są to więc najnowocześniejsze egzemplarze, jakie można znaleźć na rynku.

Z punktu widzenia ogólnej żywotności jednostka ta stanowi solidny i niezawodny kawałek techniki, ma jednak swoją jasną specyfikę serwisową, na którą należy zwrócić uwagę przy zakupie.

• Zanieczyszczony filtr paliwa: Czterocylindrowiec 2.2 DI-D jest wrażliwy na jakość paliwa. Sprawdź książkę serwisową, czy właściciel regularnie (mniej więcej co 30-40 tysięcy kilometrów) wymieniał filtr paliwa. Jeśli przy gwałtownym przyspieszaniu silnik się waha, szarpie lub pojawia się spadek mocy, winny jest zazwyczaj właśnie zanieczyszczony filtr blokujący układ wtryskowy. Tankowanie paliwa z dodatkami jest tutaj silnie zalecane.
• Uszczelka pod głowicą silnika: Przed zakupem zwróć uwagę na słodkawy zapach płynu chłodniczego po rozgrzaniu silnika lub jego ubytek w zbiorniczku wyrównawczym. Choć nie jest to problem masowy, zaniedbane chłodzenie lub wcześniejsze przegrzanie może prowadzić do wycieków i stopniowej destrukcji uszczelki pod głowicą.
• Eksploatacja w mieście: Podobnie jak innym nowoczesnym dieslom, temu również nie służą częste i krótkie trasy po mieście, podczas których filtr cząstek stałych (DPF) nie ma czasu się wypalić.

Ta wersja silnikowa jest jak stworzona dla kierowników budów, leśników lub tych, którzy codziennie potrzebują oddanego wołu roboczego i nie boją się zrezygnować z odrobiny autostradowej ciszy w zamian za mechaniczną odporność i doskonałe zdolności off-road.

Dla Nissana Navary polecamy: 2.3 dCi Bi-Turbo (140 kW / 190 KM)

W przypadku Nissana Navary generacji D231 (produkowanego w Europie do 2022 roku) zdecydowanie warto szukać mocniejszego wariantu czterocylindrowego diesla o pojemności 2.3 dCi z dwiema turbosprężarkami. Parametry 140 kW i potężny moment obrotowy 450 Nm sprawiają, że Navara jest jednym z najbardziej dynamicznych i przyjaznych dla użytkownika pick-upów swoich czasów. Dzięki dwóm turbinom doładowanie sekwencyjne działa znakomicie – mniejsza turbina szybko reaguje od niskich obrotów, niwelując „turbodziurę”, podczas gdy większa przejmuje pracę w średnim zakresie obrotów dla maksymalnego ciągu. Wraz z opcjonalnym siedmiobiegowym automatem silnik potrafi świetnie zamaskować masę pustego pojazdu, a nawet w pełni załadowana maszyna z 3,5-tonową przyczepą nie dostaje zadyszki. Przy rozsądnej jeździe nie ma problemu z utrzymaniem zużycia paliwa na długich trasach tuż powyżej granicy 8 litrów. Na drodze dochodzi do tego doskonała synergia z podwoziem. Dzięki unikalnemu zastosowaniu sprężyn śrubowych na tylnej osi, Navara radzi sobie z dziurawymi drogami lokalnymi znacznie pewniej niż podskakujące L200, przez co charakterystyką jazdy oddala się od kategorii samochodów dostawczych i zbliża do dużych SUV-ów. Ponieważ ten model również zniknął już z naszego rynku, zadbane egzemplarze używane w wieku około czterech lat stanowią lukratywny zakup.

Szukając odpowiedniego egzemplarza z silnikiem 2.3 dCi, natkniesz się jednak na typowe bolączki, które przy niewłaściwym serwisowaniu mogą uszczuplić zasoby Twojego portfela.

• Łańcuch rozrządu i napinacze: Podczas jazdy próbnej poproś o możliwość posłuchania całkowicie zimnego silnika. Jakikolwiek wyraźnie terkoczący, cykający lub metaliczny dźwięk z komory silnika może wskazywać na poluzowane napinacze lub wyciągnięty łańcuch rozrządu. Jest to słaby punkt, który w przypadku zignorowania prowadzi do zniszczenia całej jednostki.
• Awarie chłodnicy automatycznej skrzyni biegów: Jeśli wybierasz model z 7-biegowym automatem, sprawdź kolor płynu chłodniczego. Czasami zdarza się, że pęka zintegrowana chłodnica obiegu skrzyni biegów, przez co płyn chłodniczy silnika dostaje się do oleju w skrzyni. Jeśli auto waha się przy włączaniu wstecznego biegu lub zmienia biegi w sposób chaotyczny, szukaj innego egzemplarza.
• Obciążenie sprzęgła w manualach: Niektórzy kierowcy uważają standardowe sprzęgło w skrzyniach manualnych za nieco zbyt słabe w stosunku do dużej siły uciągu. Jeśli wiesz, że codziennie będziesz cofać pod górę ze sprzętem budowlanym, automat z przekładnią hydrokinetyczną będzie rozsądniejszym i płynniejszym wyborem.

Wariant 2.3 dCi Bi-Turbo jest zatem idealny dla przedsiębiorców szukających samochodu rodzinnego i firmowego pick-upa w jednym. Nadaje się raczej do przejazdów autostradowych i regularnej jazdy na dłuższych trasach, gdzie w stu procentach docenisz jego wysoką moc, komfort akustyczny w kabinie i płynność innowacyjnego podwozia.

W przypadku samochodów użytkowych typu pick-up, takich jak Mitsubishi L200 i Nissan Navara, tradycyjnie istnieje dość duża przepaść między oficjalnie podawanym zużyciem paliwa a rzeczywistą praktyką. Ogromny opór aerodynamiczny, wysoka masa własna i solidne układy napędu na wszystkie koła zbierają swoje żniwo, którego testy laboratoryjne nie są w stanie wiarygodnie zasymulować. Aby uzyskać obiektywny obraz rzeczywistych kosztów eksploatacji, opieramy się zatem na realnych danych użytkowników ze specjalistycznego portalu społecznościowego Spritmonitor.de, gdzie kierowcy od dłuższego czasu rejestrują swoje rzeczywiste tankowania. Poniższe wartości koncentrują się na obecnie najczęściej poszukiwanych samochodach używanych w wieku około czterech lat – czyli na generacji D231 modelu Navara i trzeciej nowoczesnej generacji modelu L200.

Przy interpretacji tych danych na pierwszy rzut oka widać, że obaj producenci stawiają wyłącznie na silniki wysokoprężne, co w tej klasie jest absolutnym standardem. Nissan Navara wypada w porównaniu jako nieco oszczędniejszy wybór. Jego podwójnie doładowany silnik 2.3 dCi potrafi, mimo przyzwoitej mocy, obniżyć średnie zużycie paliwa poniżej dziewięciu litrów, szczególnie w przypadku słabszej wersji o mocy 120 kW. Mitsubishi L200 wypada nieco gorzej. Starsza i mocniejsza jednostka 2.4 DI-D zazwyczaj potrzebuje dziewięciu i pół litra. Późniejsza modernizacja, która pod maskę L200 wprowadziła silnik 2.2 DI-D (110 kW) spełniający surowsze normy emisji spalin, wprawdzie nieco obniżyła zużycie, jednak średnie wartości w rzeczywistości utrzymują się powyżej granicy dziewięciu litrów. Zaskoczeniem może być zatem fakt, że nawet nowoczesne turbodiesle o małej pojemności nie są w stanie całkowicie oszukać fizyki w przypadku tych ciężkich pojazdów, a zużycie paliwa nie spada tak znacząco, jak obiecywałyby dane na papierze.

Dla typowego użytkownika oznacza to jedno – koszty eksploatacji paliwa nie będą zbyt niskie, niezależnie od wyboru modelu. Jeśli planujesz używać pick-upa głównie do przejazdów autostradowych, licz się z tym, że powyżej prędkości 110 km/h zużycie paliwa zacznie gwałtownie rosnąć ze względu na kształt nadwozia i łatwo osiągnie wartości dwucyfrowe. Podobna sytuacja ma miejsce w ruchu miejskim z częstym ruszaniem lub podczas poruszania się w trudnym terenie. Jeśli natomiast jeździsz płynnym tempem po drogach krajowych, w przypadku obu aut można zbliżyć się nawet do granicy ośmiu litrów. Dla nabywców dbających o budżet i flot firmowych, które kalkulują każdy litr oleju napędowego, słabsza Navara może być nieco bardziej przyjaznym wyborem, jednak różnice nie są w żaden sposób przepastne.

Podsumowując, można stwierdzić, że choć Nissan Navara jest w rzeczywistym ruchu nieco bardziej ekonomiczny, samo zużycie paliwa przy podejmowaniu decyzji między tymi dwoma „wołami roboczymi” zdecydowanie nie powinno grać głównej roli. Różnica niecałego litra na sto kilometrów bardzo szybko zniknie w całkowitych kosztach utrzymania, solidnych opon i serwisu. Wybór powinien zatem opierać się raczej na osobistych preferencjach dotyczących komfortu jazdy na drodze, dzielności w terenie lub ładowności tylnej paki.

Porównanie cen używanych samochodów: Mitsubishi L200 vs. Nissan Navara

Rynek używanych pick-upów jest bardzo specyficzny, ponieważ w dużej mierze są to wytrzymałe narzędzia pracy, które niezwykle dobrze trzymają swoją wartość rezydualną. Jeśli szukasz na rynku wtórnym samochodu w wieku około 4 lat (czyli roczniki 2021–2022), masz przed sobą bardzo ciekawy przekrój ofert. W przypadku obu producentów roczniki te stanowią symboliczne zakończenie oficjalnej europejskiej sprzedaży popularnych generacji (L200 Series 6 i Navara D23), co jeszcze bardziej stabilizuje ich atrakcyjność i cenę.

Orientacyjny zakres cenowy (roczniki 2021–2022)

Poniższa tabela przedstawia aktualne ceny rynkowe tych pojazdów na rynku wtórnym. Konkretne kwoty zawsze zależą od wybranego wyposażenia, typu kabiny (pełny Double Cab vs. roboczy Club/King Cab), całkowitego przebiegu, a także stopnia wcześniejszego zużycia eksploatacyjnego.

Czego spodziewać się po Mitsubishi L200 (6. generacja)

Mitsubishi L200 wyposażone w silnik diesla 2.2 DI-D jest poszukiwane na rynku głównie ze względu na swoją legendarną niezawodność i doskonały napęd na cztery koła Super Select. W przypadku czteroletnich egzemplarzy używanych przygotuj się na dwie główne kategorie ofert:

• Surowe woły robocze (od 87 000 zł): Wersje z przedłużoną kabiną i podstawowym wyposażeniem (np. poziom Invite). Bywają najbardziej przystępne cenowo, ale często mają za sobą wymagające życie na budowach lub w trudnym terenie. Zazwyczaj brakuje im droższych elementów wyposażenia.
• Samochody do aktywnego stylu życia (113 000 – 148 000 zł): Wersje z podwójną kabiną (Double Cab) w wysokich wersjach wyposażenia Intense lub Instyle. Zazwyczaj są wyposażone w automatyczną skrzynię biegów, lepsze materiały wewnątrz i często posiadają drogą zabudowę skrzyni ładunkowej (hardtop). Samochody te służyły głównie do celów rekreacyjnych, dzięki czemu bywają w znacznie lepszym stanie.

Czego spodziewać się po Nissanie Navara (D23)

Nissan Navara z solidnym silnikiem 2.3 dCi (najczęściej w preferowanej wersji bi-turbo o mocy 140 kW / 190 KM) przyciąga kupujących dzięki unikalnemu wielowahaczowemu zawieszeniu tylnej osi. Zapewnia mu ono wyższy komfort jazdy na zwykłych drogach w porównaniu do większości konkurentów amortyzowanych resorami piórowymi.

• Warianty użytkowe (od 96 000 zł): Gorzej wyposażone modele z podstawowym wariantem silnika i nadwoziem King Cab pełnią rolę tańszego pracownika. Modele te jednak stosunkowo szybko znikają z rynku.
• W pełni wyposażone krążowniki podróżne (122 000 – 157 000 zł): Na górnej granicy spektrum znajdziesz popularne wersje w wyposażeniu Tekna lub wyróżniające się stylistycznie edycje limitowane, takie jak N-Guard. W takim przypadku używana Navara śmiało konkuruje z dużymi SUV-ami skórzanym wnętrzem, zaawansowanym systemem kamer 360° i większym naciskiem na komfort pasażerów.

Ocena wartości rezydualnej

Oba japońskie pick-upy z lat 2021 i 2022 opierają się utracie wartości znacznie lepiej niż zwykłe samochody rodzinne. Nissan Navara jest średnio nieco droższym wyborem, co wynika z nieco bardziej "premium" nastawienia na codzienne użytkowanie osobiste. Z kolei Mitsubishi L200 jest postrzegane jako bardziej ortodoksyjny samochód terenowy i często oferuje na rynku wtórnym korzystniejszy stosunek ceny zakupu do surowej wartości użytkowej i zdolności terenowych.

Chociaż wiele nowoczesnych samochodów obecnie rutynowo osiąga pięciogwiazdkowe oceny Euro NCAP, a oba te pick-upy rzeczywiście zdobyły najwyższe, pięciogwiazdkowe wyniki w ramach innych globalnych organizacji bezpieczeństwa, w standardowym europejskim teście oba uzyskały bardzo solidne cztery gwiazdki. Przy porównywaniu bezpieczeństwa samochodów używanych kluczowe jest jednak zrozumienie kontekstu i roku testowania. Metodyka i protokoły testowe Euro NCAP stale ewoluują i stają się coraz bardziej rygorystyczne. Wyników procentowych ze starszych testów nie można więc bezpośrednio porównywać z ocenami najnowszych modeli.

Mitsubishi L200 i Nissan Navara przeszły oficjalne europejskie testy zderzeniowe w tym samym roku, a konkretnie w 2015. Ich wyniki są zatem obiektywnie porównywalne, jednak testy te logicznie nie odbywały się według najnowszych protokołów. Ówczesne badania nie obejmowały dzisiejszych, niezwykle surowych kryteriów, takich jak nowoczesne wykrywanie rowerzystów, kompleksowe symulacje kolizji na skrzyżowaniach czy zastosowanie bardziej zaawansowanych mobilnych barier do zderzeń czołowych. Z punktu widzenia aktualnych norm, oficjalna certyfikacja z 2015 roku dla około czteroletnich egzemplarzy używanych obu tych modeli formalnie wygasła.

Mitsubishi L200 wykazało w swoim teście bardzo solidną konstrukcję kabiny. Zapewnia ona bardzo niezawodną ochronę podstawową, z niewielką przewagą procentową w zakresie bezpieczeństwa dorosłych i dzieci w porównaniu do rywala. Słabym punktem pojazdu okazał się obszar asystentów bezpieczeństwa, którego wynik został wyraźnie obniżony przez ówczesny brak standardowo oferowanego zaawansowanego autonomicznego hamowania. W kontekście samochodów używanych oznacza to, że wytrzymałość mechaniczna auta jest znakomita, jednak poziom elektronicznych systemów ratunkowych odpowiada ówczesnej średniej.

Nissan Navara stracił w testach kilka punktów procentowych w dziedzinie czystej pasywnej ochrony pasażerów. Ten nieznaczny deficyt zdołał jednak przekonująco zrekompensować nieco lepszym wynikiem w zakresie ochrony niechronionych uczestników ruchu drogowego (pieszych), a przede wszystkim wyższą oceną w kategorii asystentów bezpieczeństwa. Zastosowanie systemów elektronicznych starających się zapobiegać wypadkom przyniosło pakietowi bezpieczeństwa Navary wyraźną przewagę w ramach metodyki z 2015 roku.

Podsumowując, oba samochody oferują w przypadku około czteroletnich egzemplarzy stabilny i bardzo zbliżony poziom bezpieczeństwa biernego, proporcjonalny do czasu ich powstania. Jeśli przy wyborze preferujesz jak najbardziej solidną strukturę kabiny i o kilka procent lepszą ochronę pasażerów bezpośrednio podczas uderzenia, Mitsubishi L200 ma lekką przewagę. Jeśli jednak wymagasz bardziej kompleksowych systemów asystujących i nieco nowocześniejszych technologii zapobiegania kolizjom z pieszymi według nowszych standardów, nieco bardziej nowoczesnym wyborem jest Nissan Navara.

Oprócz wyposażenia standardowego każdy z modeli oferuje kilka unikalnych elementów, które mogą być decydujące dla klienta, a każdy z nich podchodzi do wartości dodanej na swój sposób. Podczas gdy Mitsubishi stawia na bezkompromisowe wyposażenie terenowe i wyrafinowany system napędu, Nissan wnosi do świata maszyn roboczych komfort klasycznych SUV-ów i inteligentne rozwiązania do transportu ładunku.

Mitsubishi L200: Niezłomny pracownik z zaawansowanym napędem na cztery koła

• Napęd na cztery koła Super Select 4WD-II: Ten system jest ogromną przewagą konkurencyjną w świecie pick-upów. Dzięki obecności międzyosiowego mechanizmu różnicowego umożliwia stałą jazdę z napędem na wszystkie cztery koła (tryb 4H) nawet na suchym asfalcie bez ryzyka uszkodzenia układu napędowego. Zasadniczo zwiększa to bezpieczeństwo na mokrej nawierzchni lub na zaśnieżonych drogach. Nie brakuje oczywiście blokad i reduktora terenowego (4LLc).
• Elektroniczne tryby terenowe: W wyższych wersjach wyposażenia system uzupełnia selektor trybów off-road (Gravel, Mud/Snow, Sand, Rock). Tryby te inteligentnie dostosowują trakcję, reakcję na pedał gazu i charakterystykę zmiany biegów automatycznej skrzyni biegów. Do bezpiecznego pokonywania stromych zjazdów służy asystent zjazdu ze wzniesienia (Hill Descent Control).
• Design Dynamic Shield: Wyrazista osłona chłodnicy z wąskimi reflektorami umieszczonymi wysoko w przedniej części nie tylko nadaje pojazdowi agresywny wygląd, ale jest funkcjonalnym elementem konstrukcyjnym. Wyższe umiejscowienie chroni optykę przed stłuczeniem przez odpryskujące kamienie oraz przed wodą podczas głębokiego brodzenia.
• Ponadstandardowa zwrotność: Mitsubishi L200 od dawna wyróżnia się świetnym promieniem skrętu (5,9 metra). Wśród swoich potężnych konkurentów należy do najlepiej manewrujących pojazdów, co kierowcy docenią zarówno w wąskich miejskich uliczkach, jak i na ciasnych leśnych drogach.
• Elektronika bezpieczeństwa (UMS): Ciekawostką w wyposażeniu jest system UMS (Ultrasonic Misacceleration Mitigation). Za pomocą czujników ultradźwiękowych wykrywa on przeszkody i potrafi ograniczyć moc silnika lub zahamować pojazd w przypadku, gdyby kierowca podczas parkowania lub ruszania omyłkowo wcisnął gaz zamiast hamulca, eliminując w ten sposób ryzyko drobnych stłuczek.

Nissan Navara: Komfortowy innowator z inteligentnymi detalami

• Wielowahaczowa oś tylna (Multi-link): W wersjach z nadwoziem Double Cab Nissan zastąpił tradycyjne i „skaczące” resory piórowe bardziej wyrafinowanym zawieszeniem tylnej osi ze sprężynami śrubowymi (oś pięciowahaczowa). Rezultatem jest niespotykany w tej klasie komfort jazdy, który swoją płynnością i tłumieniem nierówności zbliża się do zwykłych rodzinnych SUV-ów, bez uszczerbku dla ładowności przekraczającej 1 tonę.
• System mocowania Utili-track: Inteligentne i bardzo praktyczne rozwiązanie przestrzeni ładunkowej. System składa się z solidnych szyn wpuszczonych w boki skrzyni, w których poruszają się masywne aluminiowe uchwyty. Dzięki temu zabezpieczenie nietypowego, delikatnego lub niestabilnego ładunku jest znacznie bardziej elastyczne i bezpieczne niż w przypadku stałych punktów mocowania.
• Fotele Zero Gravity: W przednich fotelach inżynierowie wykorzystali wiedzę organizacji NASA na temat idealnej postawy ciała w stanie nieważkości. Specyficzne wyprofilowanie siedzisk i oparć zapewnia optymalne podparcie kręgosłupa, co radykalnie zmniejsza zmęczenie kierowcy i pasażera podczas wielogodzinnych podróży.
• Panoramiczny system kamer (Around View Monitor): Zestaw czterech kamer potrafi stworzyć na wyświetlaczu systemu inforozrywki widok 360° z lotu ptaka na bezpośrednie otoczenie pojazdu. Element ten pojawia się w wyższych wersjach wyposażenia i jest nieoceniony przy precyzyjnym parkowaniu dużego pick-upa, bezpiecznym cofaniu do przyczepy, a także podczas powolnego manewrowania w trudnym terenie.
• Atrakcyjne edycje N-Guard i PRO-4X: Podczas gdy wersje podstawowe służą jako rasowe narzędzia pracy, specjalne poziomy wyposażenia są skierowane do zastosowań lifestylowych. Dodają one ciemne akcenty stylistyczne nadwozia, specyficzne opony terenowe, okleiny ochronne, kontrastowe przeszycia wnętrza i podkreślają ogólny, bardziej sportowy i „twardy” charakter wizualny pojazdu.

Mitsubishi L200 to idealny wybór dla użytkowników szukających przystępnego cenowo, zwrotnego i bardzo sprawnego narzędzia pracy o doskonałych właściwościach terenowych. Dzięki zaawansowanemu napędowi 4x4 i świetnej manewrowości doskonale radzi sobie w trudnych warunkach, choć nieco ustępuje konkurencji pod względem maksymalnej siły uciągu i wyposażenia cyfrowego.

Nissan Navara stanowi idealny kompromis między ciężkim wozem roboczym a wygodnym autem rodzinnym, głównie dzięki unikalnemu podwoziu i mocnemu silnikowi. Najbardziej docenią go kierowcy, którzy regularnie ciągną ciężkie przyczepy, a jednocześnie wymagają kulturalnego zachowania na zwykłych drogach podczas codziennych podróży.

Na podstawie wieloletnich doświadczeń właścicieli, raportów serwisowych, statystyk awaryjności oraz szczegółowych danych z naszego Audytu samochodu używanego przygotowaliśmy zestawienie najczęstszych problemów, na które należy zwrócić uwagę w przypadku obu pick-upów na rynku wtórnym.

Mitsubishi L200

Generacja sprzedawana od 2019 roku (często określana jako 6. generacja) uchodzi za bardzo wytrzymałego pracownika. Należy jednak zwrócić szczególną uwagę na skutki zaniedbań serwisowych oraz nowoczesne systemy emisji spalin.

• Silnik i układ wydechowy: Zdecydowanie najczęstsze problemy w silnikach 2.2 DI-D powoduje filtr cząstek stałych (DPF). Jeśli samochód jest użytkowany głównie na krótkich trasach i regeneracja nie zdąży się zakończyć, filtr szybko się zapycha. Dość powszechne są również problemy z zamarzającym lub wadliwym systemem wtrysku mocznika (AdBlue) oraz nadmierne osadzanie się nagaru w zaworze EGR.
• Skrzynia biegów: Automatyczne skrzynie biegów z przetwornikiem momentu są wrażliwe na regularną wymianę oleju (najlepiej co 60 000 km). W przypadku zaniedbania serwisowania lub jeśli samochód regularnie ciągnął ciężkie przyczepy, po przekroczeniu progu 100 000 km mogą zacząć wyraźnie szarpać podczas zmiany biegów. W skrzyniach manualnych może dochodzić do przyspieszonego zużycia synchronizatorów.
• Podwozie i nadwozie: Przy częstym przeciążaniu skrzyni ładunkowej dochodzi do zmęczenia tylnych resorów piórowych, które mogą zacząć nieprzyjemnie skrzypieć, a nawet pęknąć. Podczas oględzin samochodu kluczowe jest również sprawdzenie podwozia pod kątem korozji powierzchniowej oraz uszkodzeń ramy od kamieni podczas jazdy w terenie.
• Elektronika: Z usterek elektronicznych właściciele najczęściej wymieniają awarie czujników ABS, które powodują zapalenie się kontrolek ostrzegawczych, oraz sporadyczne zawieszanie się ekranu systemu multimedialnego.

Nissan Navara

Nissan Navara (generacja D23/NP300 do 2021 roku) wprowadziła do świata pick-upów rewolucyjny komfort jazdy dzięki zaawansowanemu zawieszeniu. Ta technologia ma jednak swoją cenę w postaci specyficznych kosztów serwisowych.

• Silnik i doładowanie: W jednostkach wysokoprężnych 2.3 dCi po przebiegu około 120 000 do 180 000 km często zgłaszane są awarie turbosprężarek (w mocniejszej wersji są dwie). Objawiają się one gwizdem, zwiększonym zużyciem oleju i spadkiem mocy. Inną chroniczną usterką są wycieki oleju z obudowy rozrządu.
• Chłodzenie i skrzynia biegów: W automatycznych skrzyniach biegów istnieje znane ryzyko pęknięcia zintegrowanej chłodnicy oleju. W takim przypadku płyn chłodzący silnik przedostaje się bezpośrednio do skrzyni biegów, co może ją nieodwracalnie zniszczyć (pierwszym objawem bywa utrata możliwości wrzucenia biegu wstecznego). W przypadku skrzyń manualnych właściciele skarżą się natomiast na zbyt słabe sprzęgło, które szybko zużywa się przy częstym ciągnięciu przyczep.
• Podwozie: Wersje Double Cab wykorzystują komfortową tylną oś ze sprężynami śrubowymi. Ceną za świetne właściwości jezdne jest fakt, że przy większym obciążeniu skrzyni lub podpięciu cięższej przyczepy tył samochodu „osiada”, a układ kierowniczy wyraźnie traci na precyzji. Amortyzatory i sprężyny zużywają się tutaj szybciej niż resory piórowe.
• Wnętrze: Navara boryka się z mniej trwalymi materiałami w kabinie. Dość wcześnie pęka i łuszczy się ekoskóra na boczku fotela kierowcy (w miejscu wsiadania), częste jest również poluzowanie i skrzypienie środkowego podłokietnika.

Przy zakupie używanego samochodu kluczowe znaczenie ma dokładny przegląd. Oto kilka konkretnych punktów, na które należy zwrócić uwagę w przypadku tych dwóch modeli, aby zminimalizować ryzyko ukrytych wad i kosztownych napraw.

Wybierając Mitsubishi L200:

• System napędu na cztery koła Super Select II: Podczas jazdy próbnej sprawdź przełączanie wszystkich trybów napędu 4x4 (2H, 4H, 4HLc, 4LLc). Przejście między trybami musi odbywać się płynnie, bez silnych szarpnięć czy mechanicznych odgłosów z podwozia. Jeśli kontrolka na desce rozdzielczej długo miga, a tryb nie chce się załączyć, wskazuje to na zapieczony mechanizm lub zaniedbania serwisowe.
• Filtr cząstek stałych (DPF) i system AdBlue: Silnik 2.2 DI-D, typowy dla modeli około 4-letnich, jest bardzo wrażliwy na częstą jazdę na krótkich dystansach w mieście. Prowadzi to do szybkiego zapchania filtra DPF. Zwróć uwagę, czy samochód nie zgłasza błędu układu emisji spalin lub nie przechodzi w tryb awaryjny.
• Kontrola podwozia i korozja: Ponieważ L200 to rasowy wół roboczy, często używany poza utwardzonymi drogami, niezbędne są dokładne oględziny techniczne auta używanego na podnośniku. Szukaj wgnieceń na osłonach, wycieków oleju z dyferencjałów i zwróć uwagę na powierzchniową lub zaczynającą się głęboką korozję na ramie drabinowej.
• Praca automatycznej skrzyni biegów: Sześciobiegowy automat powinien zmieniać biegi płynnie, nawet gdy nie jest rozgrzany. Podczas jazdy wypróbuj różne tempo przyspieszania. Wyraźne szarpanie, opóźnienia przy redukcji biegów lub ślizganie się tarczek oznaczają ryzyko kosztownej regeneracji.

Wybierając Nissana Navara:

• Stan tylnego zawieszenia i sprężyn śrubowych: Popularne wersje Double Cab wykorzystują bardziej komfortowe zawieszenie pięciowahaczowe. Jeśli jednak poprzedni właściciel regularnie przeładowywał pakę materiałami budowlanymi, sprężyny mogą być zużyte, a tył pojazdu będzie wyraźnie „siedział” niżej niż przód. Słuchaj również, czy z tylnej osi nie dobiegają stuki podczas jazdy po nierównościach.
• Praca silnika 2.3 dCi i stan turbosprężarek: Szczególnie w przypadku popularniejszego wariantu Bi-Turbo (140 kW) z podwójnym doładowaniem, uważnie obserwuj i wsłuchuj się w pracę silnika. Głośne gwizdy lub huczenie przy dodawaniu gazu mogą sygnalizować zużyte turbosprężarki. Otwórz również maskę i sprawdź, czy nie ma wycieków oleju.
• Test sprzęgła w manualnej skrzyni biegów: W przypadku skrzyni manualnej należy spodziewać się nieco twardszej pracy pedału, ale moment brania musi być przewidywalny i płynny. Spróbuj przyspieszyć pod długie wzniesienie na wyższym biegu (np. 4. lub 5.). Jeśli obroty silnika rosną niewspółmiernie do prędkości, a auto nie przyspiesza odpowiednio, zestaw sprzęgła dobiega końca swojej żywotności.
• Stan ramy i wału napędowego: Choć nowsze generacje Navary nie cierpią na pękanie ram tak często jak poprzednicy, profesjonalna, niezależna kontrola stanu technicznego pojazdu powinna zweryfikować geometrię ramy, ślady napraw powypadkowych oraz luzy na krzyżakach wału. Te ostatnie podczas jazdy próbnej zazwyczaj objawiają się dudnieniem i wibracjami przy wyższych prędkościach.

Źródła: ADAC, auto-swiat.pl, rp.pl, benchmark.pl, elektromobilni.pl, moto.onet.pl

Artykuł został przygotowany przy użyciu narzędzi sztucznej inteligencji. Gwarantem sekcji jest Petr Dušek.